Programma

small_header_2021

DC Snakebuster & Half Blind Willie (B)

Frank Declerq, aka DC Snakebuster, komt uit het naburige Tildonk en stortte zichzelf op zeer jonge leeftijd in de muziek. Als 11-jarige ging hij in de muziekschool viool studeren. Al snel volgde het drumstel en nadien maakte hij zich vertrouwd met andere instrumenten tot hij de cigaar box gitaar ontdekte. Bij deze was dan ook DC Snakebuster one-man band geboren.

Gewapend met een slide-gitaar, een neck rack met bluesharp en voetpercussie begon hij zijn grote Blueshelden te eren middels hun Bluesklassiekers terug nieuw leven in te blazen met een typische ‘Snakebustersound’.

Bij gelegenheid wordt DC Snakebuster door zijn vader Half Blind Willie op washboard vergezeld.

Wat als een eenmalige act tussen vader en zoon begon, groeide uit tot een magisch samenspel.

Vader en zoon zijn duidelijk doordrongen van de Rhythm & Blues en met zijn 78 jaar bewijst Half Blind Willie dat dit geen vloek maar een zegen is.

Bezetting:
DC Snakebuster: zang, gitaar, harmonica, drums
Half Blind Willie: wasbord

Discografie:
DC Snakebuster (2018)
Snakeboots (2020)

https://www.dcsnakebuster.com/

DC Snakebuster & Half Blind Willie

The Blue Chevys

Wie dacht dat zompige Rock enkel uit de moerassen van Louisiana of Memphis opborrelde, mag zijn kennis bijstellen. Ook de Belgische morsige grond rond Haacht en Werchter is een vruchtbare voedingsbodem voor onversneden Roots-muziek. Levend bewijs hiervan: The Blue Chevys, de gereputeerde Roots-band die vanuit de Rock&Roll scene evolueerde naar Rhythm & Blues en tevens flirt met het Americana en Soul-invloeden.

The Blue Chevys maakten rond de eeuwwisseling furore met hun debuutalbum ‘Motel Birdcage’ (2003) dat in een productie van Filip “El Fish” Casteels een frisse brylcream-bries door de Belgische Rhythm & Blues scene joeg. Met optredens op oa. Swing Wespelaar, Blues Peer en talloze andere gerespecteerde festivals en clubs werden The Blue Chevys een gerespecteerde liveband in binnen- en buitenland. Hun meer eclectische album ‘Moving On” (2007) met tevens Americana invloeden leidde tot een selectie voor Humo’s Rock Rally in Het Depot te Leuven.

In 2015 werd een nieuwe EP ‘Turn it Back” op de markt gebracht en die kreeg veel meeval, mede door de inbreng van blazerssectie. Het album leunt, vol zelfvertrouwen, op de ongewassen groove van een roestige kolentrein, voortgestuwd door een aanjagende Gretsch die vooraf met zompige modder werd ingesmeerd. Een live voorstelling voor Classic 21 werd door duizenden liefhebbers beluisterd op nationale radio.

In 2019 werd het 30 jarig bestaan gevierd met een verzamelalbum 'Twice Fifteen" en gaat ook Wallonië en Frankrijk voor de bijl met optredens in Devant-Les-Bois, Nancy (FR) en in de befaamde club Spirit of 66 te Verviers.

The Blue Chevys is met het rijpen van de bandleden ook rijker en gevarieerder geworden. Een nieuw album ‘The Night Calls” ligt in de steigers en wordt verder afgewerkt door Bert Van Roy, die al eerder samenwerkte met De Mens, Daan en Mauro Pawlowski. Release wordt verwacht in het voorjaar 2021!

Bezetting:
Kris Bries: zang, harmonica
Frederic Martello: lead gitaar, backing vocals
Philippe Martello: drums
Jean-Luc Cremens: basgitaar
Sven Smekens: ritme gitaar
Kim Vandeweyer: trompet
Koen Desloovere: sax

Discografie:
Motel Birdcage (2003)
Moving On (2007)
Turn it back (2017)
Twice fifteen (2019)

https://thebluechevys.be/

The Blue Chevys

Travellin’ Blue Kings

De Covid-19 pandemie heeft jammer genoeg ook Travellin’ Blue Kings parten gespeeld. Oorspronkelijk opgericht door Belgische en Nederlandse muzikanten, bleek het in najaar 2020 niet meer mogelijk de band over de landsgrenzen heen actief en creatief te houden. Met een “full Belgian” bezetting, kijken de Blue Kings 2.0 vanaf heden resoluut richting toekomst met nog meer adelbrieven en een indrukwekkende stamboom: Blues Lee, Howlin’ Bill, Rhythm Bombs, Fried Bourbon, Jim Cofey, Hideaway … just to name a few.

Travellin’ staat er niet toevallig, de vijf heren dweilden met hun respectievelijke bands bijna heel Europa af. Je kon hen op festivalpodia vinden in Noorwegen, Zweden, Polen, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, het Verenigd Koninkrijk, Italië en uiteraard ook in elke uithoek van de Benelux.

Deze dragster raast nog steeds op zelfgebrouwde kerosine soundgewijs van Texas tot net niet de West Coast, over New Orleans en Memphis naar Chicago en in één ruk door tot in het Londen van de Brit Blues. De heren vinden hun inspiratie in vele muziekjes en doen er wat mee. Een zelfgepend repertoire, aangevuld met een paar chirurgisch precies gekozen covers, dat mag je andermaal van deze band verwachten. Gebracht met tonnen energie en enthousiasme.

Check them out !

Bezetting:
Jb Biesmans: zang, sax, harmonica
Jimmy Hontelé: gitaar
Patrick Cuyvers: Hammond, backing vocals
Winne Penninckx: basgitaar
Marc Gijbels: drums

Discografie:
Wired Up (2019)

https://travellinbluekings.com/

Travellin Blue Kings

Eliana Cargnelutti

Eliana Cargnelutti is Italiaanse zangeres en gitariste en één van de zeldzame echte frontvrouwen in het rockbluesscene.
Ze speelt aanstekelijke Bluesrock met een beetje van alles daar tussenin: elektrische funk, vermengd met pop en rauwe rock, strakke Bluesgrooves, met verbluffende vaardigheden op haar elektrische gitaar. Haar sets zijn zeer gevarieerd en hebben  voor iedereen wat wils. Ze is een waar podiumbeest en met haar aanstekelijke persoonlijkheid verovert ze talrijke harten.

Eerste bekendheid kreeg Eliana in 2015, toen ze deel uitmaakte van de Blues Caravan "Girls With Guitars" van het Ruff Record-label. Ze werd uitgeroepen tot een van de vijf "beste vrouwelijke gitaristen" in het rockbluesscene bij de Amerikaanse "Jimi Awards" in 2015 en werd ze door
Blues E-news magazine genomineerd als de  beste vrouwelijke gitariste van de rockblueswereld.
Joe Bonamassa zette Eliana’s “I’m a woman” op de lijst van de 8 recente nummers die absoluut te beluisteren zijn.
In Wespelaar komt deze pittige dame met haar eigen band  haar gloednieuwe album ‘AUR’ voorstellen. Aur betekent goud en jullie mogen zeker een concert met een gouden randje van haar verwachten.

Bezetting:
Eliana Cargnelutti: zang, gitaar
Simone Serafini: basgitaar, backing vocals
Michele Bonivento: Hammond, piano
Carmine Bloisi: drums, backing vocals

Discografie:
Love affairs (2013)
Girls with guitars (2015)
Electric woman (2015)
Aur (2021)

http://www.elianacargnelutti.com

Eliana Cargnelutti

CW Ayon Trio

CW Ayon mag dan de zuidwestelijke woestijnen van New Mexico zijn thuis noemen, zijn ziel is diep geworteld in de Blues en grooves van de Mississippi Hill Country. Cooper "CW" Ayon heeft op verschillende plaatsen in zijn geliefde staat New Mexico gewoond, maar komt oorspronkelijk uit Reserve. Zijn vrouw, Carol, is een geschoolde muzikant die hem gitaar leerde spelen. Hij blonk uit met dit instrument nog voordat hij noten kon lezen en trad in 2004 toe tot een paar Las Cruces-bands.

Nadat de bands uit elkaar waren gegaan, besloot Ayon om letterlijk alles zelfs te doen: eigen drummer, gitarist en zanger.
In 2010 won hij een prijs voor beste Blues voor zijn nummer "Seen My Baby" bij de New Mexico Music Awards en een andere in 2013 voor "End of My Rope".

Ayons invloeden zijn Junior Kimbrough, R.L. Burnside, John Lee Hooker, Muddy Waters en Robert Belfour. Zijn sound, de Hill country Blues wordt gekenmerkt door een sterke nadruk op ritme en percussie, stevige gitaar riffs, weinig akkoordwisselingen, onconventionele songstructuren en zware nadruk op de "groove", die wordt gekarakteriseerd als de "hypnotische boogie". Dit is muziek om onze verkorte editie van 2021 in magische schoonheid af te sluiten. Yes, this is the real deal!

Bezetting:
CW Ayon: zang, gitaar
Denis Agenet: drums
Abdell B Bop: basgitaar

Discografie:
Gone (2008)
Is what it is (2010)
Lohmador (2011)
Rio Grande Theatre Live (2013)
Setting son (2014)
Enough to be proud (2015)
Attack of the 64’s (2018)
What they Say (2019)

https://cwayon.com/

CW Ayon Trio

Sponsors

Comments are closed.