Description:
Het festival openen is nooit een eenvoudige opgave geweest, aan de andere kant staat het publiek op dat moment reikhalzend uit te kijken naar de eerste klanken die uit de luidsprekers schallen. Een braakliggend terrein als het ware, dit jaar geven wij de kans aan een jonge, rock’n’roll band uit het Keerbergse!
Ze herrezen uit de as van WAY (ex Humo’s rockrallyfinalist 2008) en gingen een nieuwe weg uit. Weg met de poppy outfits en fitte polo’s, hallo aan smerige gitaren, vettig haar en stinkende kroegen. The DeVilles brengen u onversneden bluesrock / rock’n’roll waarbij ze zowel hun mosterd halen uit 60’s rock’n’rollbands en modern rockbands. Denk Led Zeppelin tot Wolfmother, Rolling Stones tot Triggerfinger. Dit alles in een stevige, naar bier ruikende, leren frak. The DeVilles zijn niet aan hun proefstuk toe. Ongeveer een tweetal jaren geleden begonnen achter een garagepoort, nu staan ze stevig in hun schoenen. Zo speelden ze al menig jeugdhuis en café plat, wonnen ze de Hagelandrockrally (The Kids, Axl Peleman, Customs), veroverden ze het hoogste schavot op de Maanrockrally ’09 en kregen ze de gouden plak op Concours Hestival ‘10 (Freaky Age, Team William en Das Pop). Een cd? Dat nog niet. Een single? Dat wel! Opgenomen in Motormusic Studio en samen met Huub Reynders, De Nederlander met de gouden handen, welgekend in de studiowereld. Release? Mei/juni 2011
URL:
Bradley's Circus (NL) 20:45
The Animals & friends (UK) 22:45
Saturday 20/08
Krissy Matthews band (UK) 14:30
Big Bill & friends (B) 16:00
Cashman (USA) 17:30
Lightnin' Guy & The Mighty Gators (B) 19:00
Saint Jude (UK) 20:45
Garland Jeffreys (USA) 22:45
Sunday 21/08
Amazing Bear (B) 14:30
Michael Dotson (USA) 16:30
sAMMY cUBA (BE) 18:00
Hamilton Loomis (USA) 19:45
Jesse James King (USA) 21:30
Description:
De band zag het levenslicht in November 2005 en stond voor het eerst op een podium in Januari 2006.
In de afgelopen jaren heeft Bradley’s Circus de harten van vele muziekliefhebbers gestolen.
Bradley’s Circus is een band die zowel in vorm als sound een eigen invulling geeft aan een muzieksoort die ze zelf typeren als eigentijdse roots muziek.
Meer dan hoog tijd dus om deze band aan het Wespelaarse publiek voor te stellen.
Up-front vinden we twee buitengewoon getalenteerde dames op zang en bluesharp met daarnaast de bijzonder creatieve gitarist/zanger Jimmy The Lounge.
At the back de spinnende contrabas en rollende drums van Toine Stout en BeeWee Nederkoorn.
Mattanja Joy Bradley heeft een prachtige krachtige hese stem en is een lust voor het oog.
Als zij zingt doe je eerst een stapje achteruit om je vervolgens te laten meeslepen in haar verhaal.
Lidewij Veenhuis is een van de weinig female bluesharpistes van Nederland en misschien wel Europa en bezit de kunst om zowel snerpende solo’s als ronkende rhythms te blazen.
Samen met Mattanja Joy Bradley vormt zij het double female front van het circus.
Een optreden van Bardley’s Circus is een belevenis.
Soms wordt je meegezogen in een klein liedje soms vlieg je mee uit de bocht in een uitbundige rootsgroove met spetterende gitaar, bluesharp en een wilde Mattanja Bradley.
Bradley’s Circus spreekt dan ook een veel groter publiek aan dan alleen het roots publiek.
De band is eigentijds, jong, wild en voor iedereen.
Discography:
URL:
Description:
Op het einde van de eerste festivaldag brengt Swing ook de eerste onvervalste topper, deze band werd ons in het verleden meerdere keren getipt als zijnde één van de beste life-acts die er te vinden zijn.
De hits van The Animals zijn gekend door jong en oud en zullen zonder twijfel één voor één de revue passeren.
Het concept van The Animals and Friends kreeg vorm in de lente van het jaar 2000.
De leden van de originele Animals band spelen verspreid over de wereld in een aantal rock - en bluesbands.
Echter de vraag naar live optredens van The Animals bleef groot.
Na kort overleggen werd besloten om een aantal muzikant van destijds Mindbender en Titanic samen te bregen met de originele Animals leden Dave Rowberry en John Steel.
De naam The Animals mocht van rechtswege echter niet meer gebruikt worden, dus werd het geheel herdoopt als The Animals and Friends.
Tijdens de zomer van 2003 kreeg de band een grote schok te verwerken bij het plotse overlijden van Dave Rowberry op 63-jarige leeftijd.
Als bij wonder werd er dezelfde dag dat Dave overleed contact opgenomen door een ex-Animals muzikant: Mickey Gallagher die in de originele bezetting het vertrek van Alan Price opving.
Enkel dagen later werd door John Steel de vraag gesteld om Dave te vervangen, waardoor Mickey na bijna 40 jaar terug deel ging uitmaken van het gezelschap.
Terzijde: in de tussendtijd had Mickey Gallagher zijn sporen meer dan verdiend: hij richtte samen met Ian Dury The Blockheads op en nam samen met The Clash “London Calling” op om maar enkele van zijn referenties te vernoemen.
De sterke punten van de band zijn alleen maar verbeterd tijdens de afgelopen jaren: zij zijn live op hun best en zullen hun act dan ook blijven brengen zolang er een publiek voor is.
Line-ups veranderen en jammer genoeg zijn twee van de originele bandleden niet meer onder de levenden, hun muziek blijft echter springlevend.
The Animals and Friends draagt zorg voor de muzikale erfenis en zal de originele nummers live blijven brengen voor hun publiek.
Discography (Original Animals, selectie):
URL:
Description:
Op zaterdag opent het festival met jong geweld, kwestie van eventuele vrijdagkaters snel uit huis te jagen. Krissy Matthews, half Engels, half Noors werd geboren op 25 Mei 1992, en slaagt erin om op 19-jarige leeftijd zijn dromen te verwezenlijken.
Hij leerde op 8-jarige leeftijd gitaar spelen, en sindsdien ging de weg alleen maar voorwaarts.
Zijn carrière kreeg een definitieve boost toen hij John Mayall ontmoette tijdens het prestigieuze Notodden Blues festival.
Krissy kreeg de kans om 2 avonden mee te spelen met John, waarna zijn nationale bekendheid ontplofte.
Terug in Engeland begon Krissy zijn eigen eerste band en startte met optredens in het Engelse cluben pubcircuit.
Later (in 2005) volgde hun eerste CD “Influences”. Een tweede CD volgt in 2007: “No Age Limit”
Vanaf 2008 beginnen zij Europa te bestormen met maar liefst 15 optredens in evenveel dagen.
Er volgt snel een derde CD “Allen in Reverse”. Waarna het toeren op Europese bodem eigenlijk nooit meer stopt.
In 2011 staan maar liefst 50 optredens over heel Europa op de agenda.
De Krissy Matthews band heeft ondertussen een reputatie opgebouwd als één van de meest talentvolle jonge bluesrock-acts in het circuit, zij mogen het in Wespelaar komen bewijzen.
Discography:
URL:
Description:
Het is lang, zéér lang geleden dat de echte peetvader van de Belgische blues op ons podium stond!
Vorig jaar werd hij 60 en dat werd uitgebreid gevierd in het Leuvens Depot.
Dit jaar brouwen we daar in Wespelaar nog een staartje aan en brengt hij zijn act naar ons podium.
Zijn echte naam is Armand Hombroeckx, maar zijn muziek werd altijd gespeeld onder de artiestennaam Big Bill Krakkebaas.
Hij begon al zeer jong met muziek spelen in Leuven, samen met z'n broer Bert in "Bert & Skifflegroup", begin 1966.
Een paar jaar later vervoegt hij de groep "het Luk Tegenbos Smartensemble" (met bassist Wilfried "Freakadel" Devijver).
Wanneer hij erachter komt dat zijn solo's tijdens de concerten van de groep heel goed onthaald worden, gaat hij zijn eigen weg.
In 1973 vormt hij een groep genaamd "Big Bill Krakkebaas & The Sock'n'Soul (Ram Jam Funky but Live) Band".
Nogal een mondvol. Aanvankelijk was dit een los-vast collectief van muzikanten (Simon Shrimpton-Smith, Bert Hombroeckx, Eddy Verdonck, Harry Van Buel), maar geleidelijk aan groeide er een een meer reguliere groep uit.
Hun grootste hit ooit is de klassiek geworden Chuck Berry bewerking "Eene me hesp ..." - nochtans gereleased als B-kant van "Stoose blues".
De tekst vertelt het epische verhaal van Big Bill die door de nachtelijke straten van Leuven dwaalt op zoek naar iets om te eten.
De enige plaats die nog open is een sandwichbar op de Oude Markt, waar Bill geconfronteerd wordt met de existentialistische vraag: neem ik eer een met hesp of een met kaas.
Zoals Oor's popencyclopedie het schreef : "Na ... Eene me hesp .. blijven Big Bill's concerten spetteren, maar ondanks het gewaardeerde "Sit On It" en stevig gitaarwerk, slaagt Big Bill er nooit in om uit de kroeg wegens te graag erin.
"Op "Sit on it" bestond de begeleidingsgroep van Big Bill uit Jean-Marie Aerts, Stoy Stoffelen, Mich Verbelen en Jean Blaute (dus in feite de begeleidingsgroep van Raymond van het Groenewoud).
Dat is waarom Big Bill ook vandaag de dag nog steeds bewonderd kan worden achter de toog van zijn café in Leuven.
Hij verbleef ook gedurende een lange periode in de Verenigde Staten, terug in België nam hij in 1995 nog een geslaagde live-cd op.
Een gehele generatie van Belgische muzikanten kan Big Bill ook op de blote knietjes danken, want het was hij die Jean-Marie Aerts (die in zijn groep meespeelde) als eerste vroeg om een plaat te producen.
Twintig jaar later heeft Jean-Marie platen opgenomen met ongeveer elke groep die nadien nog gesticht werd.
Discography:
URL:
Description:
Elk jaar moeten we als organisatie iets nieuws of uniek kunnen brengen, daarvoor komt het publiek tenslotte naar Wespelaar.
Dit jaar presenteren we onze jaarlijkse ontdekking op zaterdag.
Wij plukten hem van de velden, ergens in Tennessee, voor zijn allereerste optreden op een Europees podium.
Het festival is dan ook bijzonder tevreden dat hij haast onmiddellijk toezegde om de grote oversteek te maken.
Dit wordt een optreden voor de fans van de no-nonsense rechttoe rechtaan blues, wij horen een mix van ruige country met originele delta blues, gespeeld op een manier dat het vet er afdruipt.
Het geheel klinkt ruig en doorleefd maar gespeeld met een enthousiasme dat het zweet ven deze rasartiest uit de luidsprekers spat.
Zijn album Texassippi Stomp uit 2007 kreeg bijzonder lovende perskritieken, wij kunnen die mening alleen maar delen.
In 2010 volgde nog Snake Feast die het niveau van de eerste CD bevestigde.
In Wespelaar zal hij optreden met zijn vaste kompaan en Multi-instrumentalist Stan Street.
Naast muzikant is deze man grafisch kunstenaar (De CD illustratie van Texassippie Stomp is van zijn hand), een aantal van zijn creaties zullen tijdens het festival te koop zijn.
Een aantal critici vroeg zich al af hoe het in godsnaam mogelijk was dat dit duo nooit eerder op een Europees podium stond, wij dus ook!
Wij heten deze heren dan ook bijzonder welkom en hopen op een zeer ruime belangstelling voor hen zo vroeg op de dag.
Discography:
URL:
Description:
Zij stonden vorig jaar reeds op ons podium, als openingsact op zaterdag.
Een groot aantal mensen merkten op dat dit toch wel erg vroeg was voor een band van deze kwaliteit.
Aangezien wij nooit doof zijn voor de wensen van ons publiek gingen wij op de vraag in, en plaatsten we Guy en de zijnen terug op de affiche en deze keer op een tijdstip dat ze zich volledig kunnen uitleven.
Lightnin’ Guy & the Mighty Gators plukten weliswaar nooit katoen op de velden van Mississippi,
maar zij hadden al hun deel van “bad luck and trouble”, geluk en hoop. Je hoort deze gevoelens en
gedachten in hun hedendaagse blues, met diepe wortels dat de luisteraar meeneemt van het moeras van
Louisiana tot de funky Westside van Chicago. De band haalt oude songs van onder het stof. Songs die
veel mensen al lang zijn vergeten of zelfs nooit hebben ontdekt. Daarnaast zijn ze ook bezig met een
eigen repertoire bijeen te schrijven, met invloeden van: Hounddog Taylor, John Mooney, Anders Osborn,
James Cotton, Freddie King, Albert Collins, Elmore James, Luther Allison, Little Hatch, Muddy Waters,
e.a. Doordat Lightnin’ Guy & the Mighty Gators een grote verscheidenheid aan bluesstijlen spelen en
qua instrumentatie veel sferen scheppen, maakt het niet veel uit voor welk publiek ze spelen.
Overal waar zij komen is er ambiance verzekerd, zowel in de bluesclub als in de festivaltent.
Gitarist Arne Demets was amper 15 toen hij de band vervoegde in 2008. Zo heeft Vlaanderen zijn eigen Eric Steckel ...
Guy en de Gators zijn podiumbeestjes, zoveel is zeker.
Discography:
URL:
Description:
Een rauwe sound van oude Soul, vermengd met hitsige rock’n’roll, dat is de muziek die de nieuwste Engelse Rock en Blues sensatie naar de wereld wil brengen.
Zij stonden reeds op de podia van enkele grote festivals, waaronde Isle of Wight, Bospop (in Nederland), Breminale (in Duitsland) om er maar enkele te noemen en staan nu klaar om de rest van de wereld te veroveren.
Het Wespelaarse publiek zal kunnen proeven van de ongepolijste kracht van een band die op het punt staat om definitief door te breken.
De frontvrouw Lynne Jackaman heeft niet alleen een superieur stemgeluid, zij geeft zich ook volledig tijdens haar optredens waardoor de band één van de meest indrukwekkende live acts geworden is die het VK op dit moment te bieden heeft.
Hun shows worden regelmatig bijgewoond door enkele grote artiesten, zo werden Ron Wood en Jimmy Page al meerdere keren gespot tijdens hun optredens.
Ondertussen gooiden zij dit jaar ook nog hoge ogen op het hoofdpodium van het high voltage festival in UK.
Alles bij mekaar reden genoeg om hen voor te stellen aan ons publiek op een tijdstip dat het dorpsplein wellicht zal volgelopen zijn. Absoluut niet te missen!
Discography:
URL:
Description:
Het festival probeert op zaterdag altijd af te sluiten met een internationale topper.
Voor dit jaar zijn we daar méér dan in geslaagd, Garland Jeffreys scoorde tijdens zijn carrière enkele wereldhits die iedereen in zijn leven al wel eens gehoord heeft.
Zanger, songschrijver en gitarist Garland Jeffreys werd in 1944 geboren in Brooklyn, New York.
Hij groeit daar ook op en studeert kunstgeschiedenis aan de Syracuse University.
Daar komt hij in contact met Lou Reed. Aanvankelijk treedt hij vanaf 1966 solo op in de Manhattan nightclubs.
Daarna gaat hij naar Italië om kunstgeschiedenis te studeren om vervolgens - terug in New York - zijn opleiding af te ronden op het New York's Institute of Arts.
Omdat hij een wetenschappelijke loopbaan niet ziet zitten besluit hij om zich aan een muzikale carrière te wagen en formeert hij diverse bandjes.
Met Grinder's Switch maakt hij in 1970 één album nl. Grinder's Switch Featuring Garland Jeffreys.
Daarna treedt hij weer solo op in kleine Manhattan clubs.
In 1973 krijgt hij een contract bij Atlantic Records. In hetzelfde jaar komt hij met zijn debuutalbum Garland Jeffreys.
De plaat krijgt goede kritieken, maar verkoopt nauwelijks. Veel songs gaan over het straatleven van New York.
In zijn muziek zijn zowel elementen uit rock, folk, reggae, salsa en soul terug te vinden.
Zijn debuutalbum roepen vergelijkingen op met Lou Reed en andere 'early punk-rock pioneers'.
Hij brengt ook the single wild in the streets uit, een veel gedraaide plaat.
Vandaar dat Jeffreys hem opnieuw opneemt voor zijn 2e soloalbum Ghost Writer (bij A&M Records) uit 1977.
Ook deze plaat wordt door critici goed ontvangen.
Jeffreys is één van de eersten buiten het Caribische gebied, die reggae-achtige stukken opneemt, terwijl hij als iedere zichzelf respecterende stadsmuzikant r&b-, rock-, jazz- en soulinvloeden in zijn muziek verwerkt.
Een jaar later brengt hij het tegenvallende “One Eyed Jack” uit om in 1979 nog een album voor A&M te maken, nl. “American Boy & Girl”.
Zoals de titel al doet vermoeden gaat de plaat over kinderen die vaak onder allerbelabberdste omstandigheden in de grote stad opgroeien.
Met matador scoort hij een grote hit in veel Europese landen.
Jeffreys stapt vervolgens over naar Epic Records en maakt daar 3 albums, Escape Artist, Rock 'n' Roll Adult, en Guts for Love.
Van Escape artist (1981) komt zijn grootste amerikaanse succes: 96 Tears, met een uniek door een orgel gedomineerd arrangement.
Dit nummer is een cover van Q Mark & The Mysterians. Toch verkoopt het album niet goed.
De live-elpee “Rock 'n roll adult” (1981) maakt Jeffreys met de engelse band The Rumour, die eerder faam verwierf als groep achter Graham Parker.
Na “Guts for love” (1982) met het fraaie el Salvador wordt het erg stil rond Jeffreys.
Pas in 1991 verschijnt voor RCA Records “Don't Call Me Buckwheat”. Het levert hem in Europa zijn grootste hit op, nl. “hail hail rock'n'roll”.
In 1997 verrast Jeffreys met een toegankelijk album over de liefde, nl. “Wildlife dictionary”.
Hij blijft echter vooraal befaamd en ongeëvenaard als live –performer en brengt tijdens zijn optredens een unieke mix van blues, reggae, funk, soul en rock.
Wij zijn hoe dan ook heel erg tevreden dat wij hem konden strikken om de tweede festivaldag af te sluiten en zijn er zeker van dat ons publiek dit zeer zal kunnen appreciëren.
Discography:
URL:
Description:
Op de derde festivaldag is het zowel voor de lokalen als voor de “die hard” festival bezoekers gewoonlijk hard om te ontwaken.
De organisatie houdt daar dan ook een beetje rekening mee en probeert naar gewoonte een beetje rustig te beginnen op zondagmiddag.
Dit jaar doen we dat met een mooie mix van Randy Newman getinte nummers met de traditie van de oude bluesmeesters.
Wij zagen hen uiteraard eerder aan het werk tijdens één van onze beruchte café-optredens waar hun muziek door het aanwezige muziek ook ten zeerste op prijs gesteld werd.
Dit jaar te beluisteren als opener op de derde festivaldag!
URL:
Description:
Michael Dotson is geboren in 1957. Jarenlang heeft Michael als side-gitarist gespeeld in de Chicago bluesscene en heeft nationaal en internationaal getoerd.
Op dit moment woont Michael in Chigaco (Illinois) waar hij een aantal jaar geleden zijn eigen band heeft geformeerd.
Voorafgaande aan dit is hij 6 jaar lang lid van Magic Slim & the Teardrops geweest, met deze line up won hij de vooraanstaande WC Handy Award, Best Band 2003.
Tijdens verschillende tours heeft Michael heel de U.S. gezien en op veel hoog aangeschreven blues festivals gespeeld als daar zijn: San Fransisco Blues Festival, het King Biscuit Blues Festival en Missisipy Valley Blues festival, en nu dus op Swing Wespelaar.
Meerdere malen heeft Michael met diverse line-ups getoerd in Europa, Japan, Brazilie en samen gewerkt met o.a.: Jimmy Burns, Homesick James, Billy Boy Arnold, Big Jack Johnson, Big Time Sarah, Liz Manville Greeson en Willie Kent.
Als sessie muzikant heeft hij meegewerkt aan cd opnames van o.a.: Magic Slim en Aron Burton.
Als tiener in de zeventiger jaren verschool Michael zich al stiekem in de groezelige bluesclubs van de Chicago bluesscene.
Toch waren zijn eerste instrumenten klarinet en saxofoon maar het blues vuurtje werd flink aangewakkerd tijdens het aanschouwen van een live concert van Muddy Waters en al gauw ruilde hij zijn blazers in voor de gitaar. (Michael was destijds 13 jaar).
Zwaar geïnspireerd door de blues die hij in zijn jonge jaren kreeg voorgeschoteld is het vanzelfsprekend dat zijn voorkeur uit gaat naar de grondtonen van de blues.
Al deze ervaringen zijn terug te horen op Michaels solo album: “Lightnin’ In My Pocket” uit 2006, waar naast traditionele blues ook swamp slide, originele swing en good old house rockin’ music te horen is. Michael Dotson zal zijn verzengende grofkorrelige, authentieke Chicagoblues in 2011 naar het podium in Wespelaar brengen.
Discography:
URL:
Description:
Onze eigen Wespelaarse home boy! Filip Casteels (1972) begon muziek te spelen op 11 jarige leeftijd, eerst achter het
drumstel en later pas op gitaar. Tijdens deze vroege jaren leerde hij de oerkracht van de vroege Amerikaanse muziek
kennen, ene Lightnin' Hopkins zou zijn grootste invloed worden ...
Zijn Swing-palmarès: Big Trouble (Swing 1993), El Fish (Swing 1997), Dizzy Dimples (Swing 2002), 'unplugged' in
2004, samen met die andere Swing-habitué Johan De Pauw (Cash Reloaded) en 2009 ook met sAMMY cUBA.
De muziek is experimenteel, en het wijzertje slaat regelmatig door naar diverse kanten wanneer de drie muzikanten naar elkaar
luisteren, reageren op elk subtiel geluid. Als een echte renaissance man, een autodidact pur sang, loodst Casteels de explosieve
ritmesectie door een repertoire van zelf gepende ballades en strakke rock songs, en af en toe wel eens een eigenzinnige cover...
URL:
Description:
De uit Texas afkomstige Hamilton Loomis heeft de “late” Bo Didley als mentor gehad die hem ondermeer de boodschap heeft meegegeven “Innovate, don’t Imitate”.
Onze collega’s uit Kwadendamme gaven hem eerder dit jaar al de kans om zijn kunsten daar te vertonen, geheel terecht uiteraard!
Met zijn frisse stem en uniek gitaar spel met een mix van uiterst funky Johnny Guitar Watson geluid en de bluesy licks a la Johnny Copeland gaat hij behoorlijk te keer.
Loomis slaat de brug tussen de traditionele bluesstijlen en de muziek van de 21ste eeuw.
Waar vergelijkbare acts als de Black Keys of de White Stripes rock spelen met zware bluesinvloeden, doet Hamilton net het omgekeerde.
Loomis’ eerste album “Kickin’ it” kwam uit in 2003 en presenteerde dadelijk zijn innoverende stijl, gemaakt voor een publiek dat van de traditionele roots muziek houdt, maar tegelijk uitkijkt naar vernieuwing.
Na te zijn door gebroken in de USA is het nu de beurt aan Europa met Swing, werkend aan zijn weg naar de top.
Degenen die nog niet helemaal wakker waren op zondag zullen het na deze man zijn passage zonder twijfel wel zijn.
Discography:
URL:
Description:
Afkomstig van Clinton, North Carolina, begon Jesse James King zijn muzikale carrière op 16-jarige leeftijd toen hij werd aangeboden om op toer te gaan met The Deltons in het voorprogramma van Tina Turner.
Twee jaar later maakt hij de oversteek naar Europa waar hij erg populair wordt in Frankrijk en Italië met zijn eigen soulband.
Hij verzorgt de voorprogramma’s van enkele wereldsterren en hoewel hij hiermee erg succesvol is blijft hij trouw aan zijn eerste en grootste liefde: the Blues.
Met zijn Hammond orgel als trouwe metgezel slaagt hij erin om zijn originele materiaal naar zijn publiek te brengen.
Jesse James King speelde op zowat alle grote festivals in de VS en Europa en tijdens één van die shows botste hij op zijn oude vriend Vic Vergeat.
Enkele maanden later duiken ze samen de studio met enkele doorwinterde hardcore bluesmuzikanten in om gestalte te geven aan een zeer hoogstaand album.
De laatste loodjes wegen het zwaarst, zeker voor de festivalgangers die de drie dagen vol maken, wij beloven echter dat het zeer de moeite zal zijn om de allerlaatste noten mee te maken.
Discography:
URL:
